Στη Συγκριτική κοινωνική εργασία–Ιστορίες συνενοχής και αντίστασης φωτίζεται μια κρίσιμη αλλά αποσιωπημένη διάσταση της ιστορίας του επαγγέλματος της κοινωνικής εργασίας:
η διαρκής ένταση ανάμεσα στην κοινωνική φροντίδα και τον κοινωνικό έλεγχο. Μέσα από διεθνείς συγκριτικές μελέτες, με ιδιαίτερη έμφαση στην παιδική προστασία, το βιβλίο αναδεικνύει πώς θεσμοί που δημιουργήθηκαν για την προστασία των παιδιών και των οικογενειών χρησιμοποιήθηκαν σε ορισμένες περιόδους ως μηχανισμοί επιτήρησης, πειθάρχησης ή ακόμη και βίαιου αποχωρισμού οικογενειών. Από αποικιοκρατικά καθεστώτα και αυταρχικές πολιτικές έως σύγχρονες πρακτικές διαχείρισης της φτώχειας και της «επικινδυνότητας», οι συγγραφείς προτείνουν μια κριτική ανάγνωση της κοινωνικής εργασίας ως πρακτικής με βαθιά πολιτική και ηθική σημασία. Παράλληλα, αναδεικνύουν εμπειρίες επαγγελματιών και κοινοτήτων που αντιστάθηκαν σε αυταρχικές πολιτικές και διεκδίκησαν δημοκρατικές και χειραφετητικές πρακτικές.
Το βιβλίο δεν απευθύνεται μόνο στο πεδίο της κοινωνικής εργασίας, αλλά και ευρύτερα στις κοινωνικές επιστήμες και σε κάθε αναγνώστη που ενδιαφέρεται για τον ρόλο των κοινωνικών υπηρεσιών στη ζωή των πολιτών, των παιδιών και των οικογενειών, διεθνώς.
