Τάδε Έφη Ζαρατούστρας

Η πιο αθεϊστική και αντιθεολογική (σ᾽ όλες τις σημασίες!) «μυθιστορία» του Νέου Καιρού. Όχι απλώς βιβλίο «προφητικό»! Εντελώς σημερνό. Συμπύκνωση της ανατρεπτικής νιτσεϊκής φιλοσοφίας σε λόγο ποιητικό.

«Εγώ ήρθα ν᾽ αρπάξω απ᾽ το κοπάδι καμπόσους. Θα φρενιάσουν με μένα πλήθη και κοπάδια! Άρπαγα θα τον λεν το Ζαρατούστρα οι ποιμένες τους.

Εγώ, τσομπάνηδες λέω τις αφεντιές τους, μα κείνοι αυτοβαφτίζονται Καλοί και Δίκαιοι. Τσομπάνηδες τους λέω γω, μα τουλόγου τους βαφτίζονται “της ορθής πίστης πιστοί”.

Κοίτα τους Καλούς και τους Δίκαιους! Ποιον μισούν περσότερο; Αυτόν που συντρίβει τις πλάκες τους των αξιών, το χαλαστή, τον εγκληματία· αλλ᾽ αυτός, ίσα-ίσα, είν᾽ ο Δημιουργός.

Κοίτα τους πιστούς όλων των πίστεων! Ποιον μισούν περσότερο; Αυτόν που συντρίβει τις πλάκες τους των αξιών, το χαλαστή, τον εγκληματία· αλλ’ αυτός, ίσα-ίσα, είν᾽ ο Δημιουργός.

Συνοδοιπόρους γυρεύει ο δημιουργός – όχι πτώματα· κι ούτε κοπάδια και πιστούς. Συνδημιουργούς ζητάει ο δημιουργός! Αυτούς που θα χαράξουν νέες ἀξίες σε νέες πλάκες. Συνοδοιπόρους γυρεύει ο δημιουργός, θεριστάδες μαζί του να θερίζουν.»

Σχόλια: Ήρκος Αποστολίδης