SOLOW, FLASSBECK, BURDA, JAMES, STIGLITZ, ROGOFF ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Τα βλέμματα είναι στραμμένα προς το Λονδίνο -στη συνάντηση του ομίλου των «20», όπου θα αναζητηθούν διέξοδοι από τη διεθνή οικονομική κρίση. Ωστόσο, ΗΠΑ, Ευρώπη και Κίνα δεν φαίνεται να καταλήγουν σε υιοθέτηση κοινής γραμμής. Και η παγκόσμια οικονομία μάλλον θα συνεχίσει την καθοδική της πορεία.

αφορμή τη διάσκεψη κορυφής έξι διασημότητες στο χώρο της οικονομίας εκφράζουν σύντομες απόψεις για την παγκοσμιοποίηση και την οικονομική κρίση.

Robert Μ. Solow

Νομπελίστας Οικονομίας το 1987

«Η διεθνής οικονομική ύφεση πρέπει να οδηγηθεί προς τον τερματισμό της και να εκπονηθούν σχέδια για επανεκκίνηση -αφού όσο βαθύτερα προχωρεί η ύφεση, τόσο δυσκολότερη καθίσταται η αναχαίτισή της και πλήττει κυρίως τις φτωχές χώρες. Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση έναντι μιας συντονισμένης επεκτατικής οικονομικής πολιτικής, η οποία δεν θα περιλαμβάνει εξαιρέσεις ούτε ακραίες ενέργειες. Μία μεταρρύθμιση του κλάδου της οικονομίας μπορεί να έχει σήμερα σημαντική προτεραιότητα, αλλά σίγουρα δεν συντελεί υποκατάστατο μιας διεθνώς ενιαίας οικονομικής πολιτικής».

Heiner Flassbeck

Διευθυντής της Unctad για την παγκοσμιοποίηση και την ανάπτυξη

«Η σύνοδος κορυφής δεν θα σημειώσει καμία πρόοδο σε ζητήματα ρύθμισης. Οι αγγλοσαξονικές χώρες δεν επιθυμούν για τα οικονομικά τους κέντρα τις απαραίτητες δομικές μετατροπές -δηλαδή μαζική συρρίκνωση, επίσης δεν θέλουν να προχωρήσουν αρκετά όσον αφορά άλλες θέσεις, προκειμένου ν' αποφευχθούν μελλοντικές φυσαλίδες κερδοσκοπίας στο παγκόσμιο καζίνο. Ο σημαντικότερος στόχος θα 'πρεπε να είναι η επίτευξη ομοφωνίας σχετικώς με την αναχαίτιση της κερδοσκοπίας στους κεντρικούς τομείς, δηλαδή πρώτες ύλες, νομισματικές αξίες και εταιρείες ιδιωτικών συμμετοχών (private equity). Επίσης θα 'πρεπε μέσω μιας προσωρινής νομισματικής νέας τάξης, το ΔΝΤ να ωθηθεί σε άμεση αλλαγή της πολιτικής του, η οποία θα εξαναγκάζει πολλές χώρες που δεν έχουν μεν χρέη, αλλά έχουν εισέλθει σε κρίση, να ακολουθήσουν μία προκυκλική πολιτική».

Michael Burda

Αμερικανός οικονομολόγος του Πανεπιστημίου «Χούμπολτ» Βερολίνου

«Η σύνοδος του Λονδίνου δεν θα 'πρεπε να λήξει με κοινοτοπίες. Ο κόσμος έχει ανάγκη μια συντονισμένη αντίδραση στην κρίση κι αυτό περιλαμβάνει και τη δημοσιονομική πολιτική. Ο κόσμος χρειάζεται επίσης και μία νέα οικονομική αρχιτεκτονική, διαφορετικά η επανεθνικοποίηση των κεφαλαιαγορών θα κάνει τη δική της ζημιά. Σ' αυτό συγκαταλέγονται: η διεύρυνση του όρου "οικονομικός θεσμός" όσον αφορά τα αμοιβαία κεφάλαια υψηλού κινδύνου (hedge funds)/ οι προκυκλικές κρατήσεις ειδικού αποθεματικού σε οικονομικά ιδρύματα για τις επιχειρήσεις τους/ η καθιέρωση νέων ανταγωνιστικών εταιρειών πιστοληπτικής αξιολόγησης σε παγκόσμιο επίπεδο με χορηγούς τις χώρες του ομίλου των "20" όπως και ένα υποχρεωτικό αποθεματικό κεφάλαιο για τη δημιουργία ενός νέου κλάδου μεγαλύτερης αξιοπιστίας στο χώρο της πιστοληπτικής αξιολόγησης. Αυτό που θα λείψει από τη διάσκεψη είναι η καταδίκη του προστατευτισμού, που ήδη εισχωρεί και πάλι παντού».

,b>Harold James

Ιστορικός της Οικονομίας στο Πρίνστον

«Το βασικό πρόβλημα της συνόδου είναι πως αντιμετωπίζουμε μια βαθιά κρίση, που δημιουργήθηκε από μια διεθνή και ιδιαζόντως πολύπλοκη οικονομική δομή. Ομως, οι απαντήσεις σ' αυτή την κρίση έχουν μάλλον εθνικό χαρακτήρα. Η σύνοδος πρέπει να αξιοποιηθεί με την εκπόνηση ενός συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος, που θα καθορίζει τι είναι μείζονος και τι ήσσονος σημασίας. Ενα χρονοδιάγραμμα είναι δεσμευτικό. Η συνεπέστερη λύση θα ήταν η διεύρυνση των πηγών του ΔΝΤ, που θα βρισκόταν σε θέση να πραγματοποιήσει προγράμματα σταθεροποίησης και πακέτα μεταρρυθμίσεων. Αυτό πρέπει να συμβεί ταχύτατα, θ' απέβαινε πολύ πολύπλοκη και κοπιαστική η έναρξη τώρα ενός διαλόγου σχετικώς με την ανάληψη καθενός από τους συμμετέχοντες της ποσοστιαίας μερίδας χρηματοδότησης που του αναλογεί. Αντ' αυτού οι μεγάλες οικονομίες της υφηλίου θα 'πρεπε να αναλάβουν ένα επιπλέον του αναλογούντος σ' αυτές ποσοστό χρηματοδότησης του ΔΝΤ».

Joseph Stiglitz

Νομπελίστας Οικονομίας το 2001

«Η αμερικανική κυβέρνηση μπορεί ν' αναφέρεται συχνά σε μία ισχυρότερη ρύθμιση των χρηματαγορών, αλλά αμφιβάλλω εάν το εννοεί σοβαρά. Πρέπει να ανασυνθέσουμε το πρόγραμμα διάσωσης του οικονομικού τομέα. Χρηματικά ποσά θα πρέπει να λάβουν κυρίως οι τράπεζες, που όντως δανείζουν. Αυτά τα ιδρύματα πρέπει να κρατικοποιηθούν• τότε η κυβέρνηση θα μπορεί ν' αποκλείσει τους επιχειρηματικούς τομείς, που δεν έχουν καμία σχέση με τη χορήγηση δανείων και να εξασφαλίσει στα υπόλοιπα πως οι τράπεζες δεν θα διοργανώνουν πλέον εσωτερικά «στοιχήματα» αξιογράφων, που κι οι ίδιες δεν κατανοούν. Εκτός αυτού οι χώρες με πλεόνασμα προϋπολογισμού θα 'πρεπε να διοχετεύσουν ένα μέρος του περισσεύματός τους σε διεθνείς νομισματικούς οργανισμούς».

Kenneth Rogoff

Κορυφαίος οικονομολόγος, πρώην συνεργάτης του ΔΝΤ

«Στη διάσκεψη του ομίλου των "20" πρέπει επειγόντως να δημιουργηθεί μία επιτροπή παγκόσμιας οικονομικής εποπτείας. Εγώ προσωπικά δεν βλέπω να υπάρχουν ιδέες σχετικώς με τι είδους οικονομικό σύστημα θα προκύψει από τις στάχτες της σημερινής καταστροφής. Τουλάχιστον οι τράπεζες που έχουν χρεοκοπήσει πρέπει να εξαφανιστούν από την αγορά. Η σπουδή των Αμερικανών για περαιτέρω παγκόσμια προγράμματα οικονομικής ανάκαμψης είναι δυσάρεστη και περιττή -δεν είναι σε θέση να ποδηγετήσουν κανέναν στη γραμμή της μακροπρόθεσμης πολιτικής τους. Οικονομικά κίνητρα χορηγούνται μόνον μέσα από τον δανεισμό και τα δάνεια πρέπει κάποτε να αποπληρωθούν. Τα καλύτερα κοινωνικά συστήματα της Ευρώπης επαρκούν για τη στήριξη της οικονομικής ανάκαμψης».